Day twenty five.
Posted on | January 26, 2012 | 2 Comments
Day twenty four.
Posted on | January 26, 2012 | No Comments
Day twenty three.
Posted on | January 23, 2012 | 3 Comments
Vandaag ging ik voor retro en maakte ik een cassette bandje als stempel. Dat bracht me terug naar de cassettebandjes tijd en al snel zat ik op google. Ik weet dat mijn ouders vinden dat ik teveel google, en dat is ook zo maar vandaag kwam mijn gegoogle me tot goede. Het is namelijk zo dat vroeger, toen onze muziek nog uit een walkman kwam, ik in het bezit was van een cassette bandje wat ik heel erg veel luisterde.
Het was in het tijdperk dat Lagwagon, Millencolin en NOFX de overhand hadden op mijn walkman. Maar ook enkele cassettebandjes van hardcore bandjes die optraden in het poppodium bij ons in de buurt. We hadden behoorlijk wat van die bandjes die wekelijks voorbij kwamen en een daarvan was van Copper. Ik weet niet zeker of ik ze ooit live heb gezien, vermoedelijk niet. Ik denk dat het cassette bandje eigenlijk van mijn broer was, maar ik heb het destijds helemaal grijsgedraaid.
Een tijdje terug zat ik bij mijn broer in de auto en hadden we het over Copper. Ik had me al suf gegoogled en het nooit gevonden en hij had ook gezocht en het niet gevonden. Erg jammer, maar goed sommige dingen verdwijnen met de tijd. Nadat ik vandaag mijn stempel maakte dacht ik weer aan Copper en waagde ik me nog één maal op google. En natuurlijk! Typ ik vandaag drie simpele woorden in google en ik stuit direct op de muziek die ik al jaren zoek. Sterker nog.. het is gewoon te koop op Itunes!
Qui qui! Je suis KeeKee.
Posted on | January 23, 2012 | 3 Comments
Het is nationale chillavond als ik bij mijn ouders, na een oneindig lijkende treinreis eindelijk mijn schoenen uit heb geschopt en voor de tv ben gekropen. Mijn moeder zit op de ene bank en ik op de andere terwijl we samen naar Wie is de mol kijken. We hebben allebei geen idee wie de mol zou kunnen zijn en onze eerdere verdenkingen lijken na de laatste aflevering ineens totaal ongegrond. Dat word dus nog beter opletten aankomende donderdag!
Na de afgelopen twee afleveringen te hebben gekeken besluit ik over te schakelen op een filmpje. Dankzij mijn vaders veelzijdige collectie is het altijd een feestje om bij mijn ouders voor de tv te kruipen. Ik besluit Colombiana nog eens te bekijken. Dat klinkt misschien simpel maar dat is niet zo makkelijk als het in eerste instantie lijkt! Het blijkt zelfs een gepuzzel van jewelste. Mijn vader heeft wel een universele afstandsbediening die alles wat los en vastzit bediend maar hij heeft daarnaast ook weer apparaten in huis die met andere afstandsbedieningen werken. Daardoor ben ik even later omringd door afstandsbedieningen en druk ik na tien minuten film per ongeluk op een verkeerd knopje zodat de film opnieuw begint. Geen probleem denk ik bij mezelf want ik zat toch nog niet erg op te letten. We beginnen dus opnieuw en ik zit al snel in de film.
Ik kijk meestal mijn films zonder ondertiteling aangezien mijn engels dusdanig goed is en ik het veel prettiger vind om niet op ondertiteling te hoeven letten. De ondertiteling staat nu wel aan en dat blijkt maar goed te zijn ook. Na een minuut of twintig gaan mijn hersenen sneller dan de film en weet ik dankzij de ondertiteling al wat er gezegd gaat worden voor het gezegd is. Ik vul de tekst van de film aan door mee te praten, en nu ik dat doe realiseer ik me ineens dat ik de film in het frans zit te kijken. Dat was dus geheel niet storend totdat ik het doorkreeg maar nu heb ik door dat de audio op frans staat en kan ik me ineens niet meer concentreren. Ik snap zelfs ineens geen frans meer terwijl ik een minuut eerder nog rustig mee zat te kletsen. Nu heb ik dus het vermoeden dat er meer frans in mijn hersenen zit opgeslagen dan ik in eerste instantie zou denken. En dat ik met deze nieuwe informatie best wel in Parijs zou kunnen gaan wonen! Grappig is dat, ik ben benieuwd wat er nog meer in mijn hersenen zit!
In elk geval ben ik nog eens opnieuw begonnen met de film, ditmaal in het engels, ditmaal wel vanaf het punt waar ik was gebleven en tot slot bleef ik ditmaal wel kijken tot het einde van de film! Zonder interrupties, op wat gewordfeud tegen mijn moeder na.
Day twenty two.
Posted on | January 22, 2012 | 1 Comment
Day twenty one.
Posted on | January 21, 2012 | 2 Comments
Inmiddels ben ik al op het punt waar ik mijn voornemen heb laten varen om elke dag een plaatje met betrekking tot de dag in een stempel te veranderen. Mijn werkdagen zijn leuk maar vrij inspiratieloos met betrekking tot een stempel. Als ik een stempel heb gemaakt van een fles melk, een baby, een drol en een broodje wat keurig in stukjes is gesneden dan heb ik de grootste aspecten van mijn dag wel bestempeld.
Nu heb in inmiddels ook al wel wat verzoekjes binnen van mensen die een stempel willen van mijn hand. Één van die verzoekjes betreft een uil, en aan dat verzoekje voldoe ik graag. Een uil is één van de mooiste wezens op deze planeet, dus ik heb al besloten dat er van hier tot dag 365 + 1 een hele reeks uilen uit mijn hand zal komen. Dit is alvast numer één, wen er maar aan……
Muziekjes.
Posted on | January 21, 2012 | 1 Comment
I moved my arm her face went red again.
One more bus home.
Another silent weekend.
Day nineteen.
Posted on | January 19, 2012 | 2 Comments
Day eighteen.
Posted on | January 18, 2012 | 4 Comments
Zes jaar geleden werd er een klein mannetje geboren precies op de dag dat mijn opa 80 zou zijn geworden. Ik ben niet een mens van toevalligheden, shit happens for a reason en de dag dat mijn kleine neefje werd geboren was een prachtige dag. Dat mijn opa dan eigenlijk 80 zou zijn geweest vind ik nog specialer!
Klein mannetje heeft een vrij pittige start gemaakt, als klein couveuse mannetje met allerlei slangetjes en pleisters op zijn kleine maar perfecte lijfje. En elke keer als je dat mannetje dan in je armen had was je je bewust van het kleine wondertje wat er was geschied. Een gezond, vrolijk mannetje was er op de wereld gezet en dat lijkt me één van de mooiste prestaties in een mensenleven.
Nu zijn we zes jaar verder, klein mannetje is inmiddels uitgegroeid tot een lange jongen met een eigen wil. Ik had hem vanavond aan de telefoon en het woord Skylanders was ongeveer het enige woord wat ik uit hem kon krijgen want voor de rest was hij voornamelijk bezig met alles wat er om hem heen gebeurde. Heb ik net geleerd hoe ik in mijn eigen wereld blijf en daarnaast een normale conversatie kan voeren, zie ik hem druk bezig met ALLES wat er om hem heen gebeurd. Een normale conversatie hadden we niet maar dat geeft niks want hij is jarig en dan mag je hyperdepyper en afwezig zijn! Dan mag je alles doen wat je anders niet doet en dan vier je een feestje want het leven is een feestje en dat mag best gevierd worden!
Vorige week kreeg ik al een opdracht van zijn oma want ik wilde Mario maken maar zijn oma zei “nee nee, je moet Angry Bird Bom maken!” En toen moest ik verdiepen in Angry Birds, wat natuurlijk op mijn telefoon staat maar wat vrij weinig gespeeld word door mij. Met een beetje hulp in de goede richting kwamen er honderden Angry Birds Bommetjes in mijn beeld en dus heb ik hem hier, speciaal voor mijn grote neefje die vandaag zes is geworden!
Day seventeen.
Posted on | January 17, 2012 | 1 Comment
